Margo

Margo kapster, ondernemer, moeder en een hardloopster die het liefst vanuit thuis start.

Ze woont er net een week, in haar droomhuis aan de rand van het centrum. “Het is nog niet af maar we wonen er”, zegt Margo. In de tuin staat een dixie voor de werklui waarvan er een nog bezig is met de poort. Er moet nog het een en ander afgewerkt worden maar het ziet er al heel strak en modern uit. Zo zittend aan haar barretje in de keuken, samen met Julia haar twee jaar oude dochtertje, straalt ze. Al bekent ze wel dat ze de laatste tijd niet zoveel tijd nam om te gaan rennen.

“Maar dat komt wel weer, mijn hardloopschoenen gaan mee in de koffer naar Malaga.” Ze gaat dat weekend met haar zus naar Malaga. Met zijn tweetjes, heerlijk er even lekker tussenuit. Man blijft thuis met de kindjes. “Sinds zij er is ben ik nog niet alleen weggeweest.” Julia is in maart twee geworden. “Dus dan mag het wel weer een keertje. Zij kan me wel missen, hoor. Maar mijn zoontje die hangt aan me sinds ik gisteravond heb verteld dat ik een paar dagen op reis ben.” Ties is eind mei vier geworden.

Ze begon met hardlopen toen ze 21 jaar was, dat was 11 jaar geleden. Eigenlijk vond ze sporten maar helemaal niets. “Op de middelbare school was ik degene die in de gymles elke week zei dat ik ongesteld was. Verschrikkelijk vond ik het. Sporten bah! En toen kreeg ik dat vriendinnetje en die sportte kei veel. Met haar ben ik gaan hardlopen en nu heb ik het ontdekt of zo. Ik kan niet meer zonder. Waarom vond het ik het toen zo erg? Ik had er veel eerder aan moeten beginnen.”

Omdat ze een doel moet hebben, loopt ze elk jaar de halve marathon in Eindhoven. Behalve toen ze zwanger was van Julia. En vorig jaar. Toen liep ze de hele marathon. Haar eerste. Als voorbereiding volgde ze het programma ‘de marathon revolutie’. Dat is trainen tot 14 kilometer. Maar in overleg met Energy Lab kreeg ze een aangepast schema tot 21 kilometer. Ze liep vier keer in de week en kwam daarbij tot zo’n zestig kilometer per week. Ook kreeg ze een dieetadvies, roomboter op de boterham en volle kwark eten. “Mijn vet was wat aan de lage kant, dat mocht niet lager worden. Maar nu doe ik dat niet meer, ik ben niet zo’n kwarketer”, zegt ze lachend.

Tijdens de marathon had ze het zwaar. “Bij de 24 kilometer werd het een hel, want je gaat echt alles voelen, je knieën, je heupen en je moet dan nog zo ver. Vanaf dat moment weet ik niet veel meer. Ja, ik zag af en toe bekenden, dat is het. Achteraf viel het dan wel weer mee of zo. Het is gewoon een overwinning voor jezelf dat je weet dat je dat kan. Dat je door kan zetten.”

Door de verbouwing van hun droomhuis traint ze soms maar een keer in de week. “Het liefst loop ik drie keer in de week. Met de hele marathon heb ik me nog nooit zo fit gevoeld. Zoveel energie. Juist als ik dan thuis kwam van het werk kapot en er eigenlijk helemaal geen zin in had, maar ja het moet, en dan schoenen aan en na een kwartier lopen, dacht ik: ooh lekker. Dan kwam ik helemaal gelukkig thuis.

Toen Margo achttien was ontmoette ze haar Leon. Hij was de prins op het witte paard, dat wist ze meteen. Veertien jaar later hebben ze samen twee kinderen. Ook wist ze altijd al dat ze iets creatiefs wilde gaan doen en ze was er al snel uit dat dat kapster zou zijn. “Daar ben ik nog steeds heel blij mee. En ik ben blij met mijn eigen zaak.” Die eigen zaak was haar grote droom. Samen met een compagnon maakte ze die droom in 2011 werkelijkheid. “Eigen regeltjes en het samen doen is ook fijn. Toen ik zwanger was nam zij het over en nu is zij net bevallen en heb ik weer meer gewerkt.”

Ze woont en werkt in Eindhoven. Eigenlijk al heel haar leven, op een uitstapje naar Veldhoven na. Lang waren zij en Leon op zoek naar hun droomhuis en toen die voorbij kwam, wisten ze het meteen: dit is hem “bam”. “Het was op geen enkel gebied een compromis. Al kostte de verbouwing een jaar. Die bouwput ben je vergeten als het af is.”

Het liefst traint ze vanuit huis. “Ik ga geen stukken rijden, ik stap de deur uit en ga rennen. Meestal loop ik hier naar het kanaal en dan kan ik het rondje zo groot of zo klein maken als ik zelf wil. Als ik echt een groot rondje wil maken dan ga ik bij Geldrop de bossen in en dan kom ik er bij Riel uit.” Ook vanuit haar nieuwe woonplek hoeft ze niet eerst de hele stad door om bij het groen te komen.

Ergens lonkt een trail of een triatlon. Ze raakt geïnspireerd als ze anderen erover hoort praten. “Alleen zwemmen vind ik niets en fietsen is eigenlijk ook niet echt mijn ding. Dus waarom zou ik het gaan doen? Toch trekt het me. Misschien even proeven tijdens de triatlon op 2 september. Of toch een trail.”

 

Met dank aan Corine Spaans voor fotografie en tekst!