Peter & Claudia

Peter en Claudia duiken, rennen, klimmen naar het avontuur.

Peter en Claudia van Erp, ze zijn bijna twintig jaar samen. Duiken bracht hen bij elkaar maar nu zijn ze liever in de bergen. Rennend, wandelend of klimmend, het maakt niet uit zolang er maar avontuur in zit. Trails en dan vooral de extreem lange afstanden zijn voor Peter, Claudia kiest voor de wat kortere afstanden. Hij is de man van extremen, zij tempert hem daar op momenten weer in “als dat nodig is”. Ze vullen elkaar aan. Op een warme zomeravond, boven op de ‘Bult’ in Blixembosch, vertellen ze over hun passie voor het rennen, hoe ze elkaar ontmoetten en dat ze werken voor hun vakanties.

Het is warm als we die avond vertrekken vanuit hun huis in Blixembosch. Peter gaat rennend naar de ‘Bult’. Gewapend met een bidon en een bandana om de pols. Na de fotosessie gaat hij nog tien kilometer rennen. Claudia pakt de auto om ons naar de bewuste plek te rijden. Claudia vertelt ondertussen dat ze het liefst met zijn tweeën loopt. “Ik ben een beetje angstig, al durf ik steeds vaker alleen te lopen. Vaak loop ik met de buurvrouw of een vriendin. Ook wel eens met Peter maar die gaat harder dan ik. En hij vindt dat ik teveel klets.”

Haar laatste trail liep Claudia in de Vogezen, de Grand Trail de Ballon. Ze zou de 22 kilometer doen maar onderweg viel ze. Peter, die de 48 kilometer liep, had een huisje geboekt dat op de route lag. “De eerste acht kilometer ging het naar beneden en dat ging goed, buiten die val dan. Maar de volgende vier duurde wel anderhalf uur. Toen ging ik rekenen, wat je misschien niet moet doen. Nog tien kilometer, dat zou nog zeker drie uur duren. Daar had ik helemaal geen zin in. Ik dacht: Wat ben ik hier eigenlijk aan het doen. Bij vijftien kilometer ben ik uitgestapt en naar het huisje gegaan. Het waren duizend hoogtemeters. Dat doe ik dus nooit meer, zoveel hoogtemeters.”

“Peter die kan dat echt, die traint ervoor. Dat vind ik altijd knap van hem.” Peter is vrachtwagen chauffeur en maakt lange dagen. “Het is fysiek zwaar werk en als ik thuis kom heb ik niet altijd zin om te gaan trainen”, vertelt Peter. “Hij kan zich ertoe zetten”, vult Claudia aan, “Daar heb ik niet altijd zin in.” Claudia is schoonheidsspecialiste en heeft haar eigen praktijk: Huidverzorgingspraktijk Claudia, aan huis.

De twee ontmoetten elkaar in een Udense kroeg. Beiden vrijgezel. Peter kwam die avond net terug van een vakantie, in zijn eentje naar Miami, “om mijn vorige vriendinnetje uit mijn hoofd te zetten”. Claudia wilde in die tijd de weekenden niet alleen thuis zitten en was met de auto naar vriendinnen in Uden gegaan. “Toen ik Claudia zag staan, vond ik haar meteen al leuk. We raakten aan de praat.” “Over duiken!” Claudia zou een week later naar Griekenland gaan om te duiken. Peter bleek duikinstructeur. “Wist ik veel”, lacht Claudia. Peter: “Ik zei, als je terugkomt gaan we een keer in Nederland duiken.” Meteen het weekend na Claudia’s vakantie spraken ze af en Peter is niet meer weggegaan uit Eindhoven. “Ik trok eigenlijk meteen bij Claudia in. In mijn net gekochte huis heb ik zelf nooit gewoond.”

Dat duiken bleef de eerste tien jaar wel de sport voor beiden. Al liep Claudia toen ook al hard. “Vanaf mijn zeventiende, zo’n tien kilometer maximaal. Ik wilde altijd al een keer de halve marathon van Eindhoven lopen. Toen ik Peter net leerde kennen zei hij ‘dat gaan we dan samen doen’. Al was hij in die tijd meer van het zaalvoetballen en roken.” Tijdens een van de trainingen brak Claudia een botje in haar enkel en ging het hele plan niet door. Het lopen stopte toen een aantal jaar, ook omdat Claudia zwanger werd en in 2001 beviel van hun zoon Alec. Toen Peter in 2007 stopte met roken, wat kilo’s zwaarder werd en wilde afvallen, ging eerst hij hardlopen en kort daarop zij ook weer. “Het ging toch weer kriebelen.”

Ineens had Peter geen zin meer om duikles te geven. “Ik was er wel een beetje klaar mee. Voor je kan gaan duiken is het een heel gedoe, je moet die spullen in laden en alles aantrekken. Duiken zelf is superleuk.

Als je dan klaar bent weer die hele riedel. En alles schoonmaken. Als ik nu thuis kom is het hup de kleren de wasmachine in. Nu zijn wel vooral boven water en het liefst zo ver mogelijk, echt de bergen in.”

Dit jaar wordt Peter vijftig dat wil hij vieren met een loop van vijftig mijl, zo’n 88 kilometer. Waarschijnlijk wordt het Ibiza. “Claudia helpt me daar dan door heen en we maken er een leuke vakantie van.” Dat Peter die lange afstanden leuk vindt, is eigenlijk “André Lindhouts (mede-eigenaar Rønnør, red.) schuld”, zegt Peter. “Die heeft mij op de trails gewezen. Mijn eerste was de Trail des Fantômes (La Roche-en-Ardenne) en ik was meteen verkocht. Toen Andre een trail van vijftig kilometer ging lopen, wilde ik dat ook. Daarna heb ik de grens steeds verder verlegd. Ooit wil ik over de honderd kilometer heen.” Peter en André kennen elkaar al jaren, al van toen Peter begon als vrachtwagenchauffeur bij Beter Bed, zo’n 26 jaar geleden. “Hij is altijd weer op mijn pad teruggekomen.”

Ook Claudia geniet van de trails: “Ik vind het relaxter.” Voor haar is rennen vooral een uitlaatklep van haar zittende werk, binnen. “Het mooie van het lopen vind ik ook dat er een tendens in zit. In het begin denk ik: Wat ben ik toch aan het doen? Dan komt er een stuk waarbij ik denk dat ik echt alles aan kan en gaat het als een speer. En dan komt er weer een stuk waar je je moet oppeppen. Bewegen is zo belangrijk.” Dat ziet ze ook in haar salon, waar ze klanten van alle leeftijden heeft. “Een van de klanten die het langst bij me is, ik heb mijn salon bijna 25 jaar, komt nog altijd te voet ze is 90 jaar. Zij is een voorbeeld voor me.”

Claudia speelde al vanaf haar vierde schoonheidsspecialiste, met haar oma. “Helaas, stierf ze jong en heeft ze me nooit als schoonheidsspecialiste gezien. Ik ben altijd al met verzorgen bezig geweest en de huid is zo interessant je kan er mooie dingen mee bereiken.” Toch studeerde Claudia eerst nog jeugd en welzijn. Toen was de opleiding tot schoonheidsspecialiste een privé-opleiding en vond haar moeder het beter als ze eerst ontdekte wat zo’n reguliere opleiding haar bracht. Ze probeerde ook nog een jaar een hbo-opleiding, maar vond het geanalyseer maar niets. “Toen ben ik echt gaan doen wat ik altijd al wilde.”

Samen werken ze voor hun vakanties, vertelt Peter. “En dan willen we echt actief bezig zijn. Deze zomer Georgië, met gevaarlijke wegen en hooggebergten. Je mag er wild kamperen, en met een gehuurde jeep rijden we er rond. We gaan ook klettersteigen.” Een vorm van bergbeklimmen waarbij je een je een bergroute volgt met staalkabels waaraan je je kunt zekeren. Alec gaat ook mee. “Dit is waarschijnlijk de laatste keer, volgend jaar rond deze tijd zit hij in opleiding bij Defensie.”

Wat hun mooiste herinnering aan het hardlopen is? Voor beiden is er niet een moment, het zijn vooral de momenten tijdens het lopen. Peter: “Die momenten waarbij je zo’n lekkere flow hebt. Of als je geniet van mooie uitzichten of een zwijn of een hert dat oversteekt. Dat gevoel dat je nog uren kunt doorlopen.” Claudia geniet vooral van het behalen van de finish “dat heb ik toch weer gefikst”. Maar ze koestert ook warme herinneringen aan de halve marathon van Eindhoven: “Daar word je gedragen door het publiek.”

 

Met dank aan Corine Spaans voor fotografie en tekst!